Drie jaar hebben we ons voorbereid om de Transam te kunnen fietsen. Alles is geregeld. Tot 24 uur voor vertrek. Een appje van KLM. ‘Hi Johan, jouw vlucht is helaas geannuleerd’. En bedankt. 

Een directe vlucht lukt niet meer. Uiteindelijk kunnen we met Delta via New York naar Washington DC. Voor Paul en Henk Jan, onze chauffeurs van de dag, betekent het extra vroeg opstaan. Vroeg in de ochtend, om half vijf staan ze voor onze deur. Paasmorgen is lekker rustig rijden en we zijn ruim op tijd op Schiphol.

Op het vliegveld in het bagagedepot pakken we de fietsen in een speciale fietsdoos. Ondanks de grote dozen krijgen we geen voorkeursbehandeling bij de incheckbalie zoals de vorige keer. Wel mogen we in eerste instantie de bagage extra betalen omdat die bij het overboeken niet is meegenomen in de registratie. Met mijn vriendelijke uitstraling weet ik overtuigend genoeg over te komen om dit ongedaan te krijgen. Naast elkaar zitten is helaas niet mogelijk. Het vliegtuig zit helemaal vol.

Op het schermpje in de vliegtuigstoel verschijnt de afstand van Amsterdam naar New York: 5865 km. Nu realiseer ik mij hoe ver we gaan fietsen. Wij doen ruim 1000 km meer.

Het nadeel van overstappen in New York is het slepen met bagage en de fietsen. Volgens de medewerker van KLM kan een overstap makkelijk in anderhalf uur. In theorie wel, in de praktijk staan we anderhalf uur voor de immigratiedienst te wachten. En is onze vlucht naar Washington vertrokken. Helaas zijn alle vluchten voor vandaag vol. Morgen kunnen we om 9.00 uur mee met de eerste vlucht naar Washington. Vannacht slapen we in New York*. 

De fietsen laten we op het vliegveld bij een bagagedepot. We annuleren en regelen nieuwe hotelreserveringen en autohuur. Met een beetje mazzel kunnen we morgen in een keer door naar Yorktown. Daar begint ons fietsavontuur en zit we volgens de planning weer op schema.

*Naschrift: Na afloop van onze reis heeft KLM excuses en compensatie aangeboden voor al het ongemak.