Fietsen voorbij de horizon

Bluff

Het is zover. Onze laatste rit van de Tour Aotearoa. We maken het ons makkelijk. We laten onze spullen achter in het motel en rijden superlicht naar Bluff. We vervolgen onze route langs een inham van de Tasmanzee.

Het gebied wordt ook wel een estuarium genoemd, omdat zout water en zoet water worden vermengd tot brak water. Het is een prachtig moerasachtig leefgebied voor vogels. We zien zwarte zwanen, eenden, lepelaars en  de Australische steltkluut. 

Wel gek om op de achtergrond van dit natuurgebied de industrie van Invercargill te zien.

Na al dat moois belanden we op het fietspad langs de weg naar Bluff. Een slechter fietspad zijn we nog niet tegen gekomen. We worden geconfronteerd met hobbels, kuilen, glas en veel troep. Het is vaak hetzelfde in elk land, provincie of staat. Als we aan de randen of grenzen komen wordt de infrastructuur slechter.

Tot onze verbazing staan er een soort herten in het weiland. Na even zoeken lijken het wapiti’s te zijn, maar zonder hoorns.

Bluff is een oud, klein industriestadje, gesticht in 1824 en ziet er vrij troosteloos uit. We zijn tenslotte bijna aan het einde van de wereld. Daar wordt in Bluff anders naar gekeken.

Stirling Point, bekend om zijn beroemde wegwijzer, wordt hier gezien als het begin van highway 1. Voor ons is dit het einde van onze fietsreis.

We vieren de aankomst samen met Gene uit Letland. Zij is net voor ons aangekomen. Omdat ze alleen  is vragen we of we van haar een foto zullen maken bij de wegwijzer. Ze is te geëmotioneerd om direct te antwoorden. De aankomst na een lange zware tocht maakt veel indruk op haar. Als een Fransman, die net met zijn camper naar het einde van New Zealand is gereden, hoort wat we hebben gedaan is hij vol ontzag. Beide dames krijgen spontaan een flinke hug en ik een ferme handdruk. Zelf blijven we er vrij nuchter onder. Het zit er op en dat is het dan. Straks fietsen we terug naar Invercargill. We maken foto’s van elkaar en sluiten af met een heerlijk stuk cheesecake. En daarbij nemen we ook onze welverdiende medaille in ontvangst. 

Het is een pittig avontuur geweest. De zwaarte van de route hebben we wat onderschat. Wat zeker niet heeft geholpen zijn de toerfietsen. Op zich, op enkele kleine mankementen na (een losse achteras en een defecte zadelpen) hebben de fietsen zich goed gehouden. Zeker omdat we er al meerdere lange fietstochten mee hebben gedaan. Smalle banden (een keer een snakebite), geen vering en zijtassen zijn een flinke beperking. Alle stof, zeezand en gravel zijn een ware aanslag op het materiaal. De TA is alleen aan te raden met een mountainbike. Onze conditie is enorm verbeterd. Hoewel de knieën wat gammel zijn na alle hoogtemeters. New Zealand is geweldig om door heen te trekken. We hebben veel verschillende prachtige landschappen gezien. Nadelen zijn de sandflies die echt gemeen bijten en in het begin de uiterst felle zon (uv-index 12!). De mensen zijn ontzettend vriendelijk, relaxed en behulpzaam. De café’s met koffie en heerlijke lekkernijen zijn een uitkomst voor een korte stop onderweg. En de campings zijn geweldig, met voorzieningen als een keuken, wasmachines en verblijfsruimte. Vaak zijn er ook cabins, goed voor een goedkoop, droog en comfortabel onderdak. Al is de bouwkundige staat altijd weer een verrassing. Het fietsen zit er op. We blijven hier nog maar een tijdje.

5 reacties

  1. Annette Roelofs Goldberg

    Wat een mooie prestatie en bijzonder om samen te ervaren.
    Ik moet zeggen dat ik het veel afzien vond, hoogteverschillen, gravel en niet altijd horeca als je dat wenst, lijkt me dan niet meevallen om de stemming er dan in te houden.
    Dank vh “meereizen”

    Liefs Annette

  2. Antoon

    Mooie foto, na al die dagen en kilometers. Geniet en herstel lekker. Daarna de laatste etappe naar NL. Benieuwd wat jullie daar onderweg weer voor gravel tegenkomen.

  3. Dirk

    De medailles als beloning voor deze bijzondere trip van Noord naar Zuid zijn binnen. De verhalen en ervaring waren bijzonder. Alles was een beetje anders dan in de States maar super gedaan Ariane en Johan.

  4. Trix Cnossen

    Geweldig, jullie hebben het volbracht.
    Ik hen genoten van jullie avonturen, de leuke beschrijving en de foto’s.
    Groeten Trix

  5. Cor

    Dat hebben jullie goed gedaan , ik heb mee genoten. Als je wil kan je met de boot naar huis.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2026 Trap voor trap

Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑

Translate »