
Het is eigenlijk geen rustdag, maar toch weer wel. De druk was de afgelopen dagen hoog. De boot moest gehaald worden. De eerst volgende boot gaat pas maandag. Dan hadden we beter 100 km kunnen omfietsen.

Nu kunnen we uitslapen, op ons gemak ontbijten en de spullen inpakken. Het is een ware uitdragerij in het bunkhouse. Overal staan fietsen, tassen en hangt fietskleding te drogen of te luchten. Er worden banden geplakt, remblokken verwisseld en kettingen gesmeerd. Ondertussen komen er steeds meer fietsers aan. Bijna allemaal op mountain- en gravelbikes. Met onze toerfietsen zijn we een uitzondering. Dat is toch nog beter dan een tiental e-mountainbikes.

De boot meert aan bij het strand. Vandaar moeten alle fietsen en de bagage aan boord naar het bovendek worden getild. Al met al komen er ruim veertig fietsen en fietsers aan boord. We varen pas om 15.00 uur weg. Dat heeft te maken met het opkomend tij, anders halen we de overkant niet. En het is toch 45 km varen.

Het is een gezellige boel aan boord. We worden voorzien van gratis koffie en met zoveel fietsers worden er veel ervaringen uitgewisseld. Een fietser heeft pech. Zijn Campagnolo shifter heeft het begeven en dat merk kennen ze niet in Nieuw Zeeland. Met één versnelling, alsof het een fixie is, gaat hij op weg naar Auckland. Hopelijk kan zijn versnelling daar gemaakt worden. Tussen de mangroves door komen we in Kaipara. Langs de kant staan aalscholvers. We dachten eerst dat het pinguïns waren, vanwege hun witte buik.

Gelukkig is er in Kaipara een steiger waardoor het lossen van de fietsen snel gaat. Het is de hele dag bewolkt. We fietsen het dorp binnen en gaan naar ons motel. Wanneer we de sleutel in het slot steken barst het onweer los. Precies op tijd om verder van onze rustdag te genieten.


Geef een reactie