
We staan weer vroeg op want we willen bij zonsopkomst op het strand zijn. Wanneer we weer daglicht hebben rijden we richting het strand. Nagestaard door een koppel (wilde) paarden en een koppeltje kippen. Jammer om weg te gaan want het is een prachtige plek die ook nog eens heerlijk ruikt. Het wemelt er van het Nieuw Zeelands vlas (phormium tenax). Op zich niet zo’n mooie plant maar de bloemen die aan lange stelen zitten verspreiden een heerlijke honing geur. Veel van deze planten bij elkaar zorgen voor een lekker geurtje op de camping. Beter dan die van een paar gebruikte fietsbroeken en fietsshirts.

Op het strand is de wind verrassend minder sterk dan voorspeld. We schieten dan ook lekker op met wel 13 km/uur. Met dit tempo en smalle bandjes schrijf je geen records. Maar op dit zand vind ik het niet gek.

Het is zondagochtend en er zijn al de nodige auto’s het strand op gekomen. Met hengels en koelbox in aanslag wordt de opkomende vloed afgewacht. Ook zijn er mensen op zoek naar schelpen. Deze tuatua zijn erg populair. Gisteren in de camping keuken was een stel ze aan het koken. Wat kruiden en knoflook erbij. Smaakt een beetje zoals mosselen.

We trappen lekker door, de koers is niet ingewikkeld. Toch zou ik zo een navigatiefoutje kunnen maken. We bevinden ons onder de evenaar dus de zon staat om 12 uur in het Noorden en niet in het Zuiden zoals ik gewend ben. Van een aardige collega heb ik eens een fietsbel-kompas (of kompas-fietsbel) gekregen. Deze geeft hardnekkig aan dat we naar het Noorden rijden terwijl het toch echt het Zuiden zou moeten zijn. Na wat geprakkiseer bedenk ik dat het flapje van mijn fietstas sluit met een magneet. Deze zal ook wel aardig sterk zijn want dicht is dicht. En jawel, als ik de tas van het stuur afhaal gaan we weer gewoon naar het Zuiden.

Het is heerlijk weer, rond de 20 graden, wolken en een zonnetje. Sinds we op het strand rijden voel ik bijholtes eindelijk weer eens open gaan (zaten sinds de Kerst vol) en dat is fijn. De benen zijn ook al wat beter dan gisteren en dat is ook niet verkeerd. Bij Ahipara is het einde van de tocht langs de oceaan. We fietsen een leuk dorpje in en vinden de gewenste buurtsuper. We slaan nieuwe voorraden in. Daarna zoeken we de camping op. Deze is heerlijk luxe vergeleken met de vorige campings. Een grote kantine met hangbanken, een keuken vol met apparatuur, koelkasten, diepvries en servies. Onder een afdak kan je je maaltje lekker opeten. Buiten in ons stoeltje spotten we eerste camping vogeltjes.

Vanavond gaan we in de kantine naar de herhalingen van Olympische Spelen kijken. Ook wel weer bijzonder om met een verbrande neus naar wintersporten te kijken. Morgen gaan we landinwaarts.


Geef een reactie