
Toen ik vannacht even de tent uit ging heb ik met open mond naar de prachtige sterrenhemel staan kijken. Zo mooi zie je het zelden. Zo’n heldere lucht betekent vaak ook veel dauw dus een kleddernatte tent bij het opstaan. Eveneens is het afgekoeld naar zo’n 5 graden en er hangt mist over het dal.

Bibberend met bijna alle onze lagen kleding aan gaan we op pad. We volgen de Whanganui River nog steeds. De klimmetjes zorgen ervoor dat er al snel een jas uit kan en wanneer de zon erbij komt ploffen we uit de tweede jas en lange broek.

Vandaag een korte etappe maar hij is wel weer erg mooi. We willen een beetje op tijd in Whanganui zijn want we hebben om half vijf een afspraak in het ‘Springvale Medical Center’. Gelukkig niet in verband met een kwaal of blessure. In het Springdale Medical Center werkt Ruben als huisarts. Hij is een vriend van vrienden van Ariane. Altijd leuk om in den verre iemand op te kunnen zoeken. We zijn op tijd op de camping, nemen een heerlijke douche, doen de was en halen boodschappen. We stappen daarna op de fiets – die onnatuurlijk licht fietst zonder bagage – en rijden richting het centrum naar de huisartsenpraktijk. Tot verbazing van Ruben en Johan blijken zij elkaar te kennen. Veertien jaar geleden hebben ze al eens samen gewerkt. Het is leuk om Ruben te ontmoeten en hebben een kijkje in zijn praktijk en de medische zorg. Dat een en ander verschilt met Nederland mag duidelijk zijn. We kunnen daar lang over praten maar er moet nog een spreekuur worden afgerond. De administratieve druk in NZ is nog hoger dan in NL. We nemen afscheid als echte toeristen – met een fotoshoot.

Terug op de camping is de was droog. We eten een burger in het restaurant van de camping, met een tapbiertje erbij.


Geef een reactie