Het is aangenaam warm bij vertrek. Er hangt een dik pak wolken over Ikamatua. Zo dik, dat we door de mist rijden. De achterlampen gaan op standje ‘flashlight’. We willen net wat foto’s maken van de kleine wereld om ons heen als een tractor, die ons achterop komt, stopt.

De boer heeft wel zin in een praatje met twee fietsers. Hij helpt zijn zoon nog op de boerderij. we zagen al een flinke kudde koeien naar het weiland sjokken. Blijken ze 700 stuks melkvee te hebben. Gelukkig hebben ze een melkrobot. De boer ziet wel vaker fietsers langskomen. Binnenkort verwacht hij 750 fietsers die de TA-challenge doen. Hij complimenteert ons met de knipperlichten achter op de fietsen. In New Zealand wordt nauwelijks met de lichten aan gereden. Ook niet in de mist of als het nog schemerig is. Dat is onze ervaring ook. Hij klimt weer in zijn tractor en vervolgt zijn weg, zonder de lichten aan.

We fietsen aan de rustige kant van de Grey River. Veel auto’s komen er niet langs op zaterdagochtend.

We rijden van de ene heuvel naar de andere. Halverwege hebben we zin in koffie. Daarvoor moeten we anderhalve kilometer van de route naar Blackball.

Het plaatselijke hotel is een bezienswaardigheid met aanbevolen koffie met gebak. We klimmen naar het dorpje. Het oude hotel ziet er prachtig uit. We worden alleen wat onvriendelijk aangestaard. Het is weekend, dan is er geen koffie verkrijgbaar, laat staan gebak. Even verderop is nog een uitspanning. Komen we toch nog aan koffie met gebak toe. 

We keren terug naar de hoofdroute. Tussen twee bergen door rijdende we Greymouth in. De camping lig pal aan zee, de Tasmanzee.

Daar moeten we toch even van genieten. Het strand is zo goed als verlaten. Over het keienstrand lopen we de branding in. De golven zijn indrukwekkend en het strand loopt steil af.

Tot de knieën in het water is ver genoeg. Nog een paar stappen verder en we kunnen voor altijd van de Tasmanzee genieten. Dat is ook niet de bedoeling. We zoeken het wat hogerop op het strand en staren naar de golven. Toch wel bijzonder om zomaar aan de kust van New Zealand met uitzicht over zee te zitten mijmeren. Morgen loopt de route nog een stuk langs de kust. Kunnen we nog langer genieten van de Tasmanzee.