Vandaag gaan we naar Sisters, een plaats zo’n 80 km naar het westen met een intrigerende naam. Hoe komen ze er op???

Op papier lijkt het een overgangsetappe, vlees nog vis. Dat kan dan wel zo zijn, maar het wordt een prachtige rit. We missen alleen een grote klim tijdens de tocht. Vanaf Prineville verlaten we de drukke highway 26 en gaan de highway 370 op. We hebben geluk, op een groot digitaal scherm wordt aangegeven dat de weg vanaf morgen voor langere tijd afgesloten zal zijn.

De weg voert ons tot Terrebonne door een groene vallei. We zien weer de nodige gewassen en zelfs bloeiend koolzaad. De Crooked River stoomt door de vallei en de irrigatiekanaaltjes zijn weer terug.

Op de spoorbaan rijdt het kleinste goederentreintje wat we tot dusver hebben gezien. Een idyllische omgeving al met al. Minder idyllisch is de lekke band dicht bij O’Neal van Johan vlak voor de koffie break. Een splinter draadstaal van een autoband is de oorzaak. In de hitte wordt de laatste meegenomen band er om gelegd. Klusje voor vanavond: banden plakken.

In Terrebonne denken we een snelle lunch te scoren. We bestellen een vruchtenpie. De magen knorren maar we moeten geduld hebben. Het restaurant zit bomvol en het lijkt of het deeg nog gerold moet worden. We zitten er bijna een uur maar het moet gezegd: de pie is verrukkelijk.

Vanaf Terrebonne gaan we verder richting Sisters. We verlaten de vallei en na een klimmetje zitten we ineens in de high dessert. Het lijkt de Veluwe wel: zandgrond en veel naaldbomen. Alleen zijn we omringd door bergen en rotsformaties, sommigen van kalksteen. Wanneer we denken een mountainbikepaadje in te slaan, staan we ineens voor een diepe kloof waar in de diepte de Decutes River door stroomt. 

Als we dichter bij Sisters komen zien we drie enorme besneeuwde bergtoppen. Als enorme ijsco’s (het is inmiddels goed heet) liggen ze te blinken in de zon. Dit zijn de ‘Three Sisters’ en jawel daar is ons stadje naar vernoemd.

Morgen gaan we ze van dichterbij zien; onze laatste pas van de reis loopt er langs. Sisters blijkt een echte toeristenstadje te zijn met veel winkels, eetgelegenheden en leuke wildwest geveltjes. Het kan niet anders of we komen ‘s avonds weer eens uit in een brouwerij.